De herinnering aan je jonge jaren,
aan alles wat je deed voor mij.
De zachte glans van je grijze haren,
Je zachte aard, zo trouw en toch zo vrij.
’t Begrip in je trouwe hondenogen.
Je grote bereidheid alles voor mij te doen,
wat lag in jouw vermogen.
Uit dank, een lik op mijn hand, als zoen ..

Het heeft niet mogen gebeuren.
Bijna was hij overgrootvader .
Maar zijn lichaam zei nee, het is genoeg.
Op 21 januari om 23.35 uur hebben we met
heel veel pijn in ons hart ,afscheid moeten nemen van
onze trouwe vriend Olaf vom Forst , door ons Duke genoemd.
Rond 20 februari zou hij de kinderen van zijn kleindochter Abigail
hebben mogen aanschouwen , het heeft niet zo mogen zijn
Wel heeft hij  onlangs nog een gezellig weekend in de Ardennen gehad.
met ons en onze vrienden Harm, Ingeborg en hun hond Alvaro ,
Duke we zulllen je heel erg  missen .
Rust zacht lief maatje  , Ben, Paula , Elquinta, Abigail en zijn kleinzoon en grootste vriend Alvaro